Boekje voor een vrouw met een euthanasiewens

Dood is goudbruin ...

Waarde Bert en Jacqueline, en Petra, Veel dank voor de toezending van het boekje „Dood is goudbruin met een randje“. Er is een zorgvuldige, bijzonder mooie vorm aan gegeven, overeenkomstig de met respect vervullende inhoud. Wil je mijn hulde aan de vormgever overbrengen? Ik heb Emily nooit gesproken, maar heb haar financiëel ondersteund nadat Hans Catz daartoe een beroep op mij gedaan had. Na het lezen van het boekje heb ik het gevoel dat ik haar heb leren kennen. Ik ben onder de indruk van de helderheid waarmee zij haar eigen fysieke toestand en mentale overwegingen onder woorden gebracht heeft. Ik kan me goed voorstellen dat zij uit het leven heeft willen stappen nadat de leefomstandigheden voor haar zò bezwaarlijk geworden waren en ik voel diep respect voor de grote zorgvuldigheid waarmee zij naar die stap heeft toegeleefd.

Met vriendelijke groet,

Peter Rogaar

Beste Willem Campschreur,

Gisteravond kwam ik laat thuis en trof toen de enveloppe met het boekje van Emilie Moes. Ik had toevallig de rouwadvertentie in de NRC twee dagen na uw eerste mail over het boekje gezien, aangezien ik wat achter liep met de krant. Achteraf drong dus tot me door dat ik nogal bot had gereageerd op uw aanbod. Het was niet tot me doorgedrongen dat mevrouw Moes nog maar zo kort geleden was overleden. Ik had u uiteraard horen te condoleren.

Verder wil ik u ook vertellen dat ik erg onder de indruk ben van het boekje van mevrouw Moes. Toen ik het gisteravond uit de enveloppe haalde wilde ik het alleen maar even doorbladeren, maar vóór ik het wist had ik het van begin tot eind gelezen en de illustraties in me opgenomen. Wat een bijzondere vrouw is zij geweest! En wat een ongelooflijk mooi boek hebt u van haar verhaal gemaakt! Ik zal het boekje maandag meenemen naar de catalogiseeraf­deling van de UB, zodat het direct opgenomen kan worden. Nogmaals heel hartelijk dank ervoor.

Met vriendelijke groeten,

Caroline Godfried



stalenkaart